Plotselinge persoonlijke conclusie over motivatie.

Heel erg schokkend vandaag op de stage ineens tot het antwoord gekomen tot mijn plotselinge motivatie omslag voor digitale didactiek. Maar laten we bij het begin beginnen.

We begonnen de cursus op een nare manier. De meesten, waaronder ook ik, hadden zich eigenlijk ingeschreven voor multicultischool. Dit verhaal ga ik niet helemaal houden dat is al genoeg gedaan en voor mij was de barriere toch erg klein; ik had me alleen ingeschreven voor multiculti omdat mijn vrienden dit ook hadden gedaan. Het is echter wel begrijpelijk dat dit voor de meeste een grote barriere was.

Dan begin je aan een cursus waarvoor je je niet hebt ingeschreven van 2 tot 5 terwijl het buiten al donker wordt! Dit is erg zwaar speciaal na een te lange of te korte pauze (zie mijn eerdere blogs over dit onderwerp). Dan moet je een blog aanmaken en zeggen hoe goed je bent met ICT, je laatste SMS-je voorlezen. Het voelde op dat moment erg zinloos en dan is de trend al gezet; de cursus lijkt gewoonweg zinloos. Pas de volgende les blijkt dat het aangeven van je kwaliteiten in ICT gebruikt zijn voor het maken van de groepen. Het is echter al te laat, de cursus heeft een stempel nutteloos gekregen.

Het is ook een hoop werk dat je doet voor deze cursus. Een blog bijhouden,  na iedere les heb je 1 of 2 grote opdrachten mee naar huis en dan heb je ook nog eens een groepsproject om rekening mee te houden! En nog steeds voelt het nutteloos! Waarom? Omdat dit stempel er op de eerste cursus op is gezet toen je nog niet begreep waarom dingen gedaan werden en het alleen een hoop werk was. Dat je tot de conclusie kwam dat de docent bepaalde welke programma`s jij gebruikte terwijl jij zelf misschien wel betere programma`s weet of tenminste programma`s die jij al kent!

Gaandeweg door de cursus gebeurde er bij mij echter iets, en ik denk dat ik niet de enige ben. Er kwamen stemkastjes, de les werd interactiever, prettiger. We leerden steeds concretere zaken. Onze blogs werden gelezen door de docent, ook alle (heftige) kritieken en er werd wat mee gedaan! Er ontstond een wisselwerking tussen leerlingen en docent. Als een leerling een ingeven had mocht hij het zelfs klassikaal vertellen. Ondanks enkele strenge ingrepen werd je als leerling toch gerespecteerd!

Dit is natuurlijk een hele verbetering en iedereen zal dit gemerkt hebben en hopelijk een goede invloed hebben gehad. Ik heb echter nog een sterke motivator die veel minder leerlingen hebben. Ik merk gewoonik wat kan met de theorie. Misschien niet op een digitale manier, maar ik heb en werkblad gemaakt volgens betekenisvol leren en laatst bij het maken van een PowerPoint moest ik ook denken aan de les. Ik moest de afbeelding van het boek inscannen voor in de PowerPoint, want als ik ze gewoon in het boek laat kijken is de afstand te groot! Dat soort dingen merk ik van mezelf, de theorie van de cursus sluit aan bij wat ik wil pogen bij actieve werkvormen. Ik kan er wat mee en daarmee is het stempel dat de eerste les is gegeven doorbroken! Dat besefte ik me ineens op de stage nadat ik de PowerPoint had besproken, want ik schotelde mijn WB-er zo alle theorie voor van digitale didactiek.

Dus voor degene die het stempel nog op de cursus heben staan, weet dat de theorie goed is toe te passen in werkvormen die niet digitaal zijn, want ik weet ook dat het computerlokaal vaak bezet is, maar daar moet je je niet toe beperken. Probeer het maar eens uit, de leerstof is zo gek nog niet.

Een kleine zonde

Het mag eigenlijk niet, informatie van jezelf als docent online zetten. Toch zal ik een klein verslagje geven van de les die ik heb gegeven volgens het beteknisvol leren. Ik zal geen enkele naam noemen, zelfs niet die van de school en comments zullen streng worden beoordeeld.

Het eerste probleem waar ik tegenaan liep is dat ik, ondanks de opdrachten die ik goed in elkaar had gezet, erg weinig kon uitleggen zonder letterlijk het zelf ontdekken moment uit de opdracht te halen. Dit is voor mij jammer, maar voor de leerlingen erg lastig. Ze waren het dan ook helemaal niet  gewend. Bij sommige gingen het goed, bij de meesten konden ze zelf niet de nodige denksprongen maken, maar wel met een beetje hulp van mij of mijn WB-er. Natuurlijk was er ook een groep waarbij het totaal niet werkte, maar deze was groter dan ik had gehoopt.

Niet helemaal geslaagd dus al met al, maar het was dan ook een experiment. De bespreking van de opdrachten komt nog en dan ga ik kijken of de denksprongen wel logisch worde gevonden. Misschien dat ik het dan nog eens probeer, maar dit zal ik dan niet meer verslaan. Het blijft natuurlijk wel informatie die wel erg open op straat ligt.

Een heel nieuwe beleving!

Ik heb geen idee van wat er vandaag ineens is gebeurd. Eigenlijk had de hele week lang een rotgevoel over digitale didactiek door een erg strenge mail die was uitgegaan van Michel die het strenge van Michel wel heel erg benadrukte. Ik blijf erbij dat de maatregelen terecht waren, maar die mail kwam nogl hard aan omdat het leek alsof hij ook degenen die wel hun best deden, waar ik mijzelf toch tot durf te rekenen, ook werden afgerekend. Diep van binnen weet je dat het niet zo is, maar je voelt je in zo`n mail heel streng aangekeken, om het zo te zeggen.

Toch ging ik vandaag erg positief de les in. Dit kwam ook wel door wat ik vlak voor de les had gedaan, wat nachecken van persoonlijk werk dat erg goed was uitgepakt, maar ik was erg verbaasd van mezelf. Michel gaf een uitleg (waarbij een opdracht kwam) dus ik begon spontaan aantekeningen te maken! Dat doe ik nooit!! Zo ging het eigenlijk de hele les, alles wilde ik gewoon goed doen. Waar het vorige week nog een probleem was dat ik eerder weg ging, wat ik dan ook erg graag wilde, bleef ik nu ee half uur langer zitten om mijn moderatorschap vanhet expiatioforum te laten zien!

Waardoor dit helemaal komt weet ik niet. Misschien wel door de kleine dingen die ik terug kreeg deze les, zoals een grote smile van Michel terwijl hij verwees naar de blog “no more mister nice guy,” waarvoor ik toch erg bang was dat het verkeerd zou vallen. Of mijn hoogtepunt van vorige les met mijn lesvoorbereiding (waar nog een verslag van komt) die nog even werd aangehaald. Dan voel je je toch weer even gewaardeerd. Dit zal je ook zeker nog terugvinden in het motivatieverslag die ik nog ga schrijven!

Reacties.

Dit wordt een erg korte post. Mijn reacties die ik moet zetten voor de opdrachten zet ik bij Paco, Sharon en Bas. Wij kennen elkaar goed en kunnen daardoor goed op elkaar reageren. Als andere mede-leerlingen op mij willen reageren staan ze daar natuurlijk nog steeds vrij voor!
De links naar de blogs van Paco, Sharon en Bas kan je vinden in mijn blogroll.

Edit: Ik zal het onder mijn blogs gaan zetten en breder kijken n.a.v. de les waarin een soortgelijke post van Bas is besproken

Betrouwbaarheid websites

Het is best moeilijk om te zien of een website nou wel of niet een betrouwbare bron is, vandaar dat we een oefening hebben gedaan. Hierbij moesten we verschillende vragen beantwoorden. We hebben het met de hele groep gedaan, hieronder ons gezamenlijk verslag.

De opdracht:

A.      Beantwoord in je groepje de vragen op bladzijde 22 van Jonassen

B.      Welke van de vragen van Jonassen heeft je het meest opgeleverd?

C.      Welke vragen van Jonassen heeft je het minst opgeleverd?

D.      Welke vragen van Jonassen vind je voor leerlingen het belangrijkst?

E.      Hoe zou je willen bevorderen dat leerlingen deze vragen automatisch gaan stellen als ze het internet als bron voor informatie gebruiken?

 

De antwoorden:

1: De informatie is gegeven door de vereniging no blame Nederland dit doen ze om het product kenbaar te maken en te verkopen.

 

2: ja ze hebben ervaring in het veldgebied

 

3: ja de site word gepubliceerd door de organisatie overzee-borstlap en die kennen wij niet.

 

4: de organisatie wil het verkopen.

 

5: ze zijn niet verbonden aan een regionale organisatie

 

6: er word matig aangegeven of de site is geüpdate alleen in jaartallen. De copyright is gedateerd aan 2007

 

7: nee er is geen goede bronnenlijst

 

8: zodoende niet aanwezig kan ik hier niet op refereren

 

9: je kunt hooguit de scholen mailen.

 

B:

De vraag die mij het meeste heeft opgeleverd is vraag 1, dit omdat deze vraag de intentie van de site bloot legt.

 

C

 De vraag die mij het minste heeft opgeleverd is vraag 3, het maakt mij niet uit wie de site beheerd zolang de info correct is.

 

D

Vraag 7 is voor leerlingen het belangrijkst omdat ze zelf een bronvermelding moeten maken.

 

E

 Via een rubric een keer een opdracht maken waarbij de ze site moeten beoordelen op betrouwbaarheid.

No more mister Nice Guy

Het gebeurt de beste docenten, een klas die niet wil werken. Nou zou je denken dat dit bij een docenten opleiding anders is aangezien wij ons beter kunnen identificeren met de docent die ons les geeft. Dit valt altijd tegen, vooral bij de biogroep die bij de vorige cursus Actief Leren al voor Havo klas werd uitgemaakt. Bij digitale didactiek loop het echter zo uit de klauwen dat Michel gewoon boos werd. Wel de docenten soort boos natuurlijk, hij stond niet schreeuwend voor de klas, maar hij was zeker niet blij met zoals de zaken stonden.

Waar ik al sinds de eerste les druk bezig ben met deze blog hebben sommigen nog geeneens een blog aangemaakt of pas net. Zo zijn sommige opdrachten ook nog gewoon niet gemaakt. Toegegeven, ik was ook laat met het BIT-verslag, maar we hebben er toch echt ruim de tijd voor gehad. Niet beledigend voor de mensen die hieronder vallen, maar als je het niet afhad ligt dit aan het feit dat je de motivatie niet op kon brengen of geen tijd maakte, niet omdat het veel werk was. Met misschien als enige uitzondering de mensen die nog niet eerder hadden gewerkt met photostory voor het digitaal verhaal.

De grote noemer is al gezegd, motivatie. Bij de meesten is de motivatie ver te zoeken. Dit ligt aan een hoop dingen. De belangrijkste is wel het tijdstip en de duur van de les. Sommigen hebben vanaf 9 uur `s ochtends al Wer, de meesten volgens mij om half 11. Om de twee weken hebben de bio`s om 12 uur SLB, wat perfect aansluit op Wer. Daarna valt er een pauze van een half uur, wat prima is, maar als er geen SLB is valt er een gat van 2 uur wat weer veels te lang. Als dan om 2 uur Digitale Didactiek begint ben je al aardig uitgeput, of door 2 lessen over competenties praten of door een pauze van 2 uur. Dit komt gewoon heel ongelukkig uit. Dat de les zelf dan ook nog tot 5 uur duurt helpt ook niet mee. Drie uur lang één vak volgen terwijl het buiten donker begint te worden is gewoon zwaar.

Nou is deze conclusie in de les al getrokken. Ik heb het gewoon tegen Michel gezegd, dat het moeilijk is om voor deze cursus motivatie op te brengen. Eerlijk is eerlijk, met een klein beetje minder motivatie van mezelf, had ik de opdracht van het BIT-verslag nog geen eens gelezen. Ik heb dan ook afgesproken om hier een blogje aan te wijden, maar dat doe ik als ik er wat meer over na heb kunnen denken. Met dit onderwerp snijd je namelijk een gevaarlijk onderwerp aan, want je moet ineens door allebei de brillen heen kijken. Michel had al als vraagstellingen: ‘Wat kan ik doen om jou meer te motiveren en wat kan jij doen om jezelf meer te motiveren?’ Als ik mij hieraan waag kan dit natuurlijk gevolgen hebben. Sterker nog, het hoort gevolgen te hebben, positieve gevolgen waardoor een betere les ontstaat en een betere werksfeer, of een werksfeer in het algeheel. Ik wil dus niet een ondoordachte mening plaatsen. Wordt vervolgd!

Deze les had voor mij echter wel een groot hoogtepunt. Een lesvoorbereiding die ik had gemaakt (die ik ook noem bij de reacties van het BIT-verslag) heeft vandaag al een educatief doel gediend, namelijk om uit te leggen wat betekenisvol leren was. Waar ik dacht aan 3 van de 5 eisen van betekenisvol leren voldaan te hebben, bleken toch alle 5 de eisen erin te zitten. Ik heb zelfs nog een kleine tip van Bart ontvangen hoe het nog beter kan. Al met al een zeer positieve ervaring! Ik ga er zeker geen gewoonte van maken om mijn stage te bespreken op mijn blog, dat is me te openbaar voor de leerlingen, maar voor deze les zal ik een kleine uitzondering maken aangezien het aansluit bij de cursus.

Ik wil nog even terugkomen op waar ik mee begon, de nieuwe, strenge (toch terechte) houding van Michel. Deze gaat namelijk nog iets verder dan ik had gezegd. Degene die volgende week niet af hebben wat af moet zijn kunnen namelijk geen deel meer nemen aan de cursus. Aan de ene kant gaat dit ver, aan de andere kant kon het allemaal inderdaad allang af zijn.

Op een rare manier heeft Michel hier een soort van ongelijke situatie gecreëerd, want leerlingen die tot nu toe niets hebben gedaan zijn net zo ver ontwikkeld als mensen die er de afgelopen weken niet waren. Nou was Pieter net terug van vakantie en had hij de afgelopen weken gemist. Is natuurlijk niet handig, midden in een periode vertrekken naar Verweggiestan, maar Pieter werd nu van de cursus geweerd. Ik zeg dat de schade nog in te halen valt, Michel zegt van niet. Twee meningen recht tegenover elkaar, maar gelukkig van twee volwassennen die het van elkaar accepteren. Nou is Michel hier echter de docent en bepaalt hij, dus leg ik mij bij de keuze neer, omdat het geen nut heeft als kleine kindjes te kibbelen, daar staan we allebei boven. Maar ik zei al, dat mensen die nog niets gedaan hebben er praktisch gelijk aan staan, want je gaat mij niet wijsmaken dat als je nog niets gedaan hebt dat je dan wel oplet in de les. Als je daar dat beetje motivatie op kan brengen, dan kan je dat ook buiten de les, zo simpel. Niets doen in de les is blijkbaar dus iets anders dan niets doen buiten de les.

Jezelf bij een keuze neerleggen is niet hetzelfde als de keuze accepteren. Onthoudt die maar eens voor een citatenboekje. Ik weet nog een citaat die je mag onthouden voor zowel de situatie van Michel als mijn gedachte in de kwestie die ik noemde betreffende Pieter: Kwade gevoelens zijn soms uitingen van goede bedoelingen.

Een BIT-verslag.

NEE!

Zo, dat was om Paco te pesten. Volgens hem begon ik de helft van mijn posts met ja. Ik denk, speciaal voor Paco begin ik er één met nee.

Maar goed, genoeg gekkigheid, want ik heb natuurlijk weer iets nuttigs te posten. Een BIT-verslag van het eerste hoofdstuk van het boek dat we bij de cursus digitale didactiek gebruiken. Eigenlijk spreekt het verslag voor zich, dus zal ik voor de rest geen opslagruimte verspillen over het boek.

Ik heb de vragen van het BIT-verslag erbij geplaats. Hieruit kan je ook opmaken dat BIT staat voor begrijpen, integreren en toepassen. Ik heb de opdracht in Word gemaakt en daarna letterlijk gekopieerd. Hierdoor is de opmaak anders.

Een BIT verslag bevat de volgende onderdelen:

-          begrijpen:

o        Is de strekking van wat je leest jou duidelijk?

o        Is de argumentatie helder en juist?

o        Welke vragen heb je n.a.v. de strekking en argumentatie?

-          integreren:

o        Hoe past wat je hebt gelezen bij jouw eigen ervaringen?

o        Heb je voorbeelden of tegenvoorbeelden bij wat je hebt gelezen?

o        Welke verbanden zie je met andere onderwerpen of theorieën?

o        Wat spreekt je wel/niet aan en wat vind je wel/niet belangrijk?

-          toepassen:

o        Welke mogelijkheden zie je om wat je hebt gelezen toe te passen in je eigen onderwijspraktijk?

o        Welke concrete voornemens maak je hierbij?

 

 

Begrijpen:

·        Ondanks de warrige schrijfwijze is mij duidelijk wat er staat. Om het zo kort mogelijk samen te vatten: Het betekenisvolle leren (als je dat zo mag vertalen) komt er op neer dat er geen reproductie plaats vindt. Reproductie is dat de docent iets vertelt, de leerling dat leert en dan een toets maakt om te laten zien dat hij het weet. Betekenisvol leren draait erom dat de leerling zelf de leerstof ontdekt in een situatie die in het echt voor kan komen. Wil dit slagen dan moet de werkwijze actief zijn, duidelijk gericht zijn op een doel, in een nuttige context staan (zoals in het echte leven), het moet in een samenwerkingsverband zijn (voor optimaal nut) en er moet gereflecteerd worden. Technologie kan meehelpen in dit proces.

·        De argumentatie is duidelijk, maar de juistheid hangt af van wat je zelf vindt. Ik kan me in de meeste stukken van de tekst wel vinden, maar ik denk niet dat deze manier van leren op alles toegepast kan worden.

·        Ik wil wel eens een paar mooie lesvoorbeelden horen en dan voornamelijk waarbij het juist heel moeilijk is om deze lesmanier toe te passen. Dan kan het boek mij misschien overtuigen van de constante juistheid bij alles in plaats van dat het slechts bij enkele lesonderdelen toegepast kan worden.

 

Integreren:

·        Het is erg prettig om bepaalde zaken in context te zien en het is waar dat je dan eerder gemotiveerd bent om te werken. Sommige dingen zijn echter zo moeilijk als je het in context gaat plaatsen dat je meteen op een universitair niveau gaat zitten wat zeker op Vmbo niveau niet handig is. Dus ja, betekenisvol leren kan werken, maar niet altijd.

·        Mijn eigen schooltijd. Bij een hoofdstuk over natuurwetenschappelijk onderzoek bekeken we een videoband (ja, heel ouderwets) waar dit soort onderzoek werd toegepast. Dit maakte het een stuk duidelijker, deze context. Mensen die het niet snapten kon ik het uitleggen waardoor ik het beter wist te onthouden en mede-leerlingen een handgreep kregen van mij. Dit komt vrij aardig in de buurt van betekenisvol leren. Echter, had mij die videoband gegeven zonder dat ik al wist wat natuurwetenschappelijk onderzoek was, wat dichter in de buurt is van betekenisvol leren, dan werkt het niet meer.

·        Het lijkt erg veel op het nieuwe leren waar de leerling aan de hand van opdrachten zelf achter de stof moet komen. Het zou mij niets verbazen als met betekenisvol leren gewoon een nieuwe tak van het nieuwe leren is aangesneden.

·        Het plaatsen in context is goed, maar wel na een beetje uitleg, anders wordt het wel erg warrig. Ik neig meer naar activerende didactiek dat meestal werkt op de volgende manier. Hoofdstuk 1 wordt gewoon uitgelegd. Vervolgens worden er opdrachten gekoppeld aan hoofdstuk 1 die voorbij die stof gaan waardoor ze uiteindelijk hoofdstuk 2 kunnen leren van zichzelf. Het werkt dan hetzelfde als betekenisvol leren, maar er is dan meer voorkennis.

 

Toepassen:

·        Ik ga het zeker een keer proberen als ik een hoofdstuk zie waarbij het gebruikt kan worden. Zoals echter wel duidelijk is, is zo`n hoofdstuk erg moeilijk te vinden als je het mij vraagt.

·        Zoeken! Gevonden? Nadenken. Toepassen!

Geheel correct, wel wat jammer.

Jawel, we hebben de tweede les van digitale didactiek gehad, dus hier komt dan ook het tweede lesverslag.

Het belangrijkste van de hele dag was dat we het groepsproject hebben besproken. Het wordt een onderzoek op de stageschool, in dit geval de mijne. Het gaat een verslag worden over hoe de smartboards beter gebruikt kunnen worden op de Fontein (Dat is dus mijn stageschool). Er zijn sinds twee-drie weken drie nieuwe smartboards opgehangen, zo recentelijkis het nog. Ik zal niet met de eer pronken, de groep heeft het smartboard als onderwerp bedacht, maar het is wel een goed idee. Dit hele project gaat gecreëerd worden op een wiki-site. Nu ik dit schrijf vraag ik me heel even af of het eindproduct dan inderdaad de website wordt of dat van de wiki toch nog op papier moet komen. Gelukkig kan mijn docent gewoon deze blog lezen, dus krijg ik daar vast wel een antwoord op.

Laat ik eerst zeggen dat dit project best leuk kan worden. Het wordt denk ik wel een heftige overload aan werk, maar stel je voor dat het eidproduct straks gebruikt wordt op de stageschool! Ik heb al een project gemaakt op de Fontein die zeker in latere jaren nog gebruikt gaat worden, dus ik heb al een soort van stempeltje gezet op de Fontein, maar toch blijft het leuk om die stempeltjes te plaatsen.

Goed, ik dwaal af. Het project is leuk, maar… een hele grote maar… de groepen zijn gemaakt door de docent. Ik heb verschillende bezwaren hier tegen, als ik als leerling kijk. Normaal ga je in een vast groepje werken en weet je wat je aan elkaar hebt. Bijvoorbeeld, je weet wie je wel of niet de verantwoordelijkheid kan geven om de losse documenten samen te voegen. Nu kan je dat van elkaar niet goed inschatten en geef je iemand een kritiek stuk werk, die je anders een minder kritiek stuk zou laten maken. Ten tweede zitten wij in een situatie dat er meerdere groepen door elkaar zitten, hiermee bedoel ik dat wiskunde, natuurkunde en biologie docenten door elkaar heen zitten. Biologie ziet elkaar drie keer in de week, maandag en donderdag voor de cel en woensdag uiteraard voor digitale didactiek. Ik zit nu in de groep met twee wiskundigen (Sjoerd en Alart (schrijf ik dat goed?))  en twee biologen (Bas en Bart). Bas en Bart kan ik in de pauze van de cel even kort op iets aanspreken, bij Sjoerd en Alart (sorry als ik het fout schrijf) kan dit niet. Dit is een handicap die ik al driekwart jaar niet meer heb gehad en waar ik dus weer erg aan moet wennen. Nou is de wiki dan wel een goede methode omdat je heel even snel elkaars stukken en commentaar kan inkijken en aanpassen waar nodig. Toch is face-to-face contact erg belangrijk en dat is op deze manier maar één keer in de week.

Het moge duidelijk zijn dat ik deze regeling dus erg jammer vindt, maar helaas is het didactisch compleet verantwoord. Dat is een handigheidje van mij geworden, als ik het niet eens ben met wat een HU-docent bij mij doet zet ik mijn stage/docenten-bril op en zie ik dingen ineens heel anders. Leerlingen moeten nou eenmaal leren samenwerken met andere mensen, ook mensen die ze minder aardig vinden. Zelfs ik heb dit eens in een les verwerkt, als lesdoel zelfs! Dus het is echt een correcte regeling, voor leerlingen. Daar botsen precies mijn brillen, die van de leerling en die van de docent. Zijn wij studenten nog echt zo jong dat wij nog behandeld moeten worden als een leerling uit het voortgezet onderwijs?

Ik kan hier heel erg diep op ingaan, maar ik heb niet echt zin om een klaagkip te worden. Daarnaast weet ik zelf ook niet zo goed het antwoord op de vraag. Deze besissing is genomen. Ik ben er dus duidelijk niet erg blij mee, maar de gemaakte keuze is geheel te verantwoorden. Kortom, ik leg me er bij neer met het besef dat ik niet erg slecht ben belandt. Met Bas werk ik altijd al samen, Bart is voor zover ik weet ook een goede werker, van de wiskundigen weet ik het alleen niet. Sowieso is het wel lache, Bram Bas Bart in een groep.

Als laatste wil ik iedereen nog even bedanken voor de reacties die ik heb ontvangen hartstikke leuk. Ook ben ik er benieuwd naar de reacties op dit stuk, want ik weet dat sommigen me niet fel genoeg vonden tegen de regeling zoals deze is. Ik hou van discussie, ga je gang, start deze. Ik daag je uit!

Digitale footprint.

Jawel, hier is dan het eerste product van de digitale didactiek. Een digitaal verhaal over mijn digitale footprint. Hier is dan het filmpje:

Nu moet ik deze nog voor de klas tonen natuurlijk!

De eerste blog!

Jawel, de blog waarmee alles begint. Het is niet meer dan logisch om mijn eerste “echte” blog bij deze categorie te zetten aangezien ik deze blog eigenlijk heb gestart voor activerende didactiek.

Maar goed, ik ga erg snel. We beginnen bij het begin.
Na een beetje gedoe (totaal niet interresant) doe ik mee aan de cursus digitale didactiek. Dit houdt in dat ik van alles ga leren over manieren om digitale werkvormen toe te passen in de klas. Weet niet precies wat ik allemaal moet gaan verwachten, maar gelukkig laat ik me graag verrassen!

Wat je hier vooral gaat zien is een doorlopende opdracht van de cursus, namelijk een online logboek in de vorm van een blog! Nou moesten we de blog erg persoonlijk houden, net als een echte blog, dus hoogstwaarschijnlijk wordt het net als deze blog meer onzin dan iets nuttigs. Maar hé, het is de opdracht of niet dan!

Ik raad iedereen aan die de cursus doet/geeft om eens even lekker te kijken bij deze categorie, maar voor mensen die gewoon voor de lol op mijn blog kijken raad ik het af.  Het is uiteindelijk toch voor school…studie dan.