Het gebeurt de beste docenten, een klas die niet wil werken. Nou zou je denken dat dit bij een docenten opleiding anders is aangezien wij ons beter kunnen identificeren met de docent die ons les geeft. Dit valt altijd tegen, vooral bij de biogroep die bij de vorige cursus Actief Leren al voor Havo klas werd uitgemaakt. Bij digitale didactiek loop het echter zo uit de klauwen dat Michel gewoon boos werd. Wel de docenten soort boos natuurlijk, hij stond niet schreeuwend voor de klas, maar hij was zeker niet blij met zoals de zaken stonden.
Waar ik al sinds de eerste les druk bezig ben met deze blog hebben sommigen nog geeneens een blog aangemaakt of pas net. Zo zijn sommige opdrachten ook nog gewoon niet gemaakt. Toegegeven, ik was ook laat met het BIT-verslag, maar we hebben er toch echt ruim de tijd voor gehad. Niet beledigend voor de mensen die hieronder vallen, maar als je het niet afhad ligt dit aan het feit dat je de motivatie niet op kon brengen of geen tijd maakte, niet omdat het veel werk was. Met misschien als enige uitzondering de mensen die nog niet eerder hadden gewerkt met photostory voor het digitaal verhaal.
De grote noemer is al gezegd, motivatie. Bij de meesten is de motivatie ver te zoeken. Dit ligt aan een hoop dingen. De belangrijkste is wel het tijdstip en de duur van de les. Sommigen hebben vanaf 9 uur `s ochtends al Wer, de meesten volgens mij om half 11. Om de twee weken hebben de bio`s om 12 uur SLB, wat perfect aansluit op Wer. Daarna valt er een pauze van een half uur, wat prima is, maar als er geen SLB is valt er een gat van 2 uur wat weer veels te lang. Als dan om 2 uur Digitale Didactiek begint ben je al aardig uitgeput, of door 2 lessen over competenties praten of door een pauze van 2 uur. Dit komt gewoon heel ongelukkig uit. Dat de les zelf dan ook nog tot 5 uur duurt helpt ook niet mee. Drie uur lang één vak volgen terwijl het buiten donker begint te worden is gewoon zwaar.
Nou is deze conclusie in de les al getrokken. Ik heb het gewoon tegen Michel gezegd, dat het moeilijk is om voor deze cursus motivatie op te brengen. Eerlijk is eerlijk, met een klein beetje minder motivatie van mezelf, had ik de opdracht van het BIT-verslag nog geen eens gelezen. Ik heb dan ook afgesproken om hier een blogje aan te wijden, maar dat doe ik als ik er wat meer over na heb kunnen denken. Met dit onderwerp snijd je namelijk een gevaarlijk onderwerp aan, want je moet ineens door allebei de brillen heen kijken. Michel had al als vraagstellingen: ‘Wat kan ik doen om jou meer te motiveren en wat kan jij doen om jezelf meer te motiveren?’ Als ik mij hieraan waag kan dit natuurlijk gevolgen hebben. Sterker nog, het hoort gevolgen te hebben, positieve gevolgen waardoor een betere les ontstaat en een betere werksfeer, of een werksfeer in het algeheel. Ik wil dus niet een ondoordachte mening plaatsen. Wordt vervolgd!
Deze les had voor mij echter wel een groot hoogtepunt. Een lesvoorbereiding die ik had gemaakt (die ik ook noem bij de reacties van het BIT-verslag) heeft vandaag al een educatief doel gediend, namelijk om uit te leggen wat betekenisvol leren was. Waar ik dacht aan 3 van de 5 eisen van betekenisvol leren voldaan te hebben, bleken toch alle 5 de eisen erin te zitten. Ik heb zelfs nog een kleine tip van Bart ontvangen hoe het nog beter kan. Al met al een zeer positieve ervaring! Ik ga er zeker geen gewoonte van maken om mijn stage te bespreken op mijn blog, dat is me te openbaar voor de leerlingen, maar voor deze les zal ik een kleine uitzondering maken aangezien het aansluit bij de cursus.
Ik wil nog even terugkomen op waar ik mee begon, de nieuwe, strenge (toch terechte) houding van Michel. Deze gaat namelijk nog iets verder dan ik had gezegd. Degene die volgende week niet af hebben wat af moet zijn kunnen namelijk geen deel meer nemen aan de cursus. Aan de ene kant gaat dit ver, aan de andere kant kon het allemaal inderdaad allang af zijn.
Op een rare manier heeft Michel hier een soort van ongelijke situatie gecreëerd, want leerlingen die tot nu toe niets hebben gedaan zijn net zo ver ontwikkeld als mensen die er de afgelopen weken niet waren. Nou was Pieter net terug van vakantie en had hij de afgelopen weken gemist. Is natuurlijk niet handig, midden in een periode vertrekken naar Verweggiestan, maar Pieter werd nu van de cursus geweerd. Ik zeg dat de schade nog in te halen valt, Michel zegt van niet. Twee meningen recht tegenover elkaar, maar gelukkig van twee volwassennen die het van elkaar accepteren. Nou is Michel hier echter de docent en bepaalt hij, dus leg ik mij bij de keuze neer, omdat het geen nut heeft als kleine kindjes te kibbelen, daar staan we allebei boven. Maar ik zei al, dat mensen die nog niets gedaan hebben er praktisch gelijk aan staan, want je gaat mij niet wijsmaken dat als je nog niets gedaan hebt dat je dan wel oplet in de les. Als je daar dat beetje motivatie op kan brengen, dan kan je dat ook buiten de les, zo simpel. Niets doen in de les is blijkbaar dus iets anders dan niets doen buiten de les.
Jezelf bij een keuze neerleggen is niet hetzelfde als de keuze accepteren. Onthoudt die maar eens voor een citatenboekje. Ik weet nog een citaat die je mag onthouden voor zowel de situatie van Michel als mijn gedachte in de kwestie die ik noemde betreffende Pieter: Kwade gevoelens zijn soms uitingen van goede bedoelingen.
