No more mister Nice Guy

Het gebeurt de beste docenten, een klas die niet wil werken. Nou zou je denken dat dit bij een docenten opleiding anders is aangezien wij ons beter kunnen identificeren met de docent die ons les geeft. Dit valt altijd tegen, vooral bij de biogroep die bij de vorige cursus Actief Leren al voor Havo klas werd uitgemaakt. Bij digitale didactiek loop het echter zo uit de klauwen dat Michel gewoon boos werd. Wel de docenten soort boos natuurlijk, hij stond niet schreeuwend voor de klas, maar hij was zeker niet blij met zoals de zaken stonden.

Waar ik al sinds de eerste les druk bezig ben met deze blog hebben sommigen nog geeneens een blog aangemaakt of pas net. Zo zijn sommige opdrachten ook nog gewoon niet gemaakt. Toegegeven, ik was ook laat met het BIT-verslag, maar we hebben er toch echt ruim de tijd voor gehad. Niet beledigend voor de mensen die hieronder vallen, maar als je het niet afhad ligt dit aan het feit dat je de motivatie niet op kon brengen of geen tijd maakte, niet omdat het veel werk was. Met misschien als enige uitzondering de mensen die nog niet eerder hadden gewerkt met photostory voor het digitaal verhaal.

De grote noemer is al gezegd, motivatie. Bij de meesten is de motivatie ver te zoeken. Dit ligt aan een hoop dingen. De belangrijkste is wel het tijdstip en de duur van de les. Sommigen hebben vanaf 9 uur `s ochtends al Wer, de meesten volgens mij om half 11. Om de twee weken hebben de bio`s om 12 uur SLB, wat perfect aansluit op Wer. Daarna valt er een pauze van een half uur, wat prima is, maar als er geen SLB is valt er een gat van 2 uur wat weer veels te lang. Als dan om 2 uur Digitale Didactiek begint ben je al aardig uitgeput, of door 2 lessen over competenties praten of door een pauze van 2 uur. Dit komt gewoon heel ongelukkig uit. Dat de les zelf dan ook nog tot 5 uur duurt helpt ook niet mee. Drie uur lang één vak volgen terwijl het buiten donker begint te worden is gewoon zwaar.

Nou is deze conclusie in de les al getrokken. Ik heb het gewoon tegen Michel gezegd, dat het moeilijk is om voor deze cursus motivatie op te brengen. Eerlijk is eerlijk, met een klein beetje minder motivatie van mezelf, had ik de opdracht van het BIT-verslag nog geen eens gelezen. Ik heb dan ook afgesproken om hier een blogje aan te wijden, maar dat doe ik als ik er wat meer over na heb kunnen denken. Met dit onderwerp snijd je namelijk een gevaarlijk onderwerp aan, want je moet ineens door allebei de brillen heen kijken. Michel had al als vraagstellingen: ‘Wat kan ik doen om jou meer te motiveren en wat kan jij doen om jezelf meer te motiveren?’ Als ik mij hieraan waag kan dit natuurlijk gevolgen hebben. Sterker nog, het hoort gevolgen te hebben, positieve gevolgen waardoor een betere les ontstaat en een betere werksfeer, of een werksfeer in het algeheel. Ik wil dus niet een ondoordachte mening plaatsen. Wordt vervolgd!

Deze les had voor mij echter wel een groot hoogtepunt. Een lesvoorbereiding die ik had gemaakt (die ik ook noem bij de reacties van het BIT-verslag) heeft vandaag al een educatief doel gediend, namelijk om uit te leggen wat betekenisvol leren was. Waar ik dacht aan 3 van de 5 eisen van betekenisvol leren voldaan te hebben, bleken toch alle 5 de eisen erin te zitten. Ik heb zelfs nog een kleine tip van Bart ontvangen hoe het nog beter kan. Al met al een zeer positieve ervaring! Ik ga er zeker geen gewoonte van maken om mijn stage te bespreken op mijn blog, dat is me te openbaar voor de leerlingen, maar voor deze les zal ik een kleine uitzondering maken aangezien het aansluit bij de cursus.

Ik wil nog even terugkomen op waar ik mee begon, de nieuwe, strenge (toch terechte) houding van Michel. Deze gaat namelijk nog iets verder dan ik had gezegd. Degene die volgende week niet af hebben wat af moet zijn kunnen namelijk geen deel meer nemen aan de cursus. Aan de ene kant gaat dit ver, aan de andere kant kon het allemaal inderdaad allang af zijn.

Op een rare manier heeft Michel hier een soort van ongelijke situatie gecreëerd, want leerlingen die tot nu toe niets hebben gedaan zijn net zo ver ontwikkeld als mensen die er de afgelopen weken niet waren. Nou was Pieter net terug van vakantie en had hij de afgelopen weken gemist. Is natuurlijk niet handig, midden in een periode vertrekken naar Verweggiestan, maar Pieter werd nu van de cursus geweerd. Ik zeg dat de schade nog in te halen valt, Michel zegt van niet. Twee meningen recht tegenover elkaar, maar gelukkig van twee volwassennen die het van elkaar accepteren. Nou is Michel hier echter de docent en bepaalt hij, dus leg ik mij bij de keuze neer, omdat het geen nut heeft als kleine kindjes te kibbelen, daar staan we allebei boven. Maar ik zei al, dat mensen die nog niets gedaan hebben er praktisch gelijk aan staan, want je gaat mij niet wijsmaken dat als je nog niets gedaan hebt dat je dan wel oplet in de les. Als je daar dat beetje motivatie op kan brengen, dan kan je dat ook buiten de les, zo simpel. Niets doen in de les is blijkbaar dus iets anders dan niets doen buiten de les.

Jezelf bij een keuze neerleggen is niet hetzelfde als de keuze accepteren. Onthoudt die maar eens voor een citatenboekje. Ik weet nog een citaat die je mag onthouden voor zowel de situatie van Michel als mijn gedachte in de kwestie die ik noemde betreffende Pieter: Kwade gevoelens zijn soms uitingen van goede bedoelingen.

“Experiments In Mass Appeal” van Frost*

Tijd om eens een belofte te houden om het over andere zaken dan school te hebben. De aanleiding hiervoor is het nieuwe album van Frost*. Zoals de oplettende lezer al heeft kunnen lezen heet dit album Experiments in Mass Appeal. Het is het tweede studioalbum van de band. Nou zullen de meesten nog nooit van Frost* hebben gehoord, maar dit komt omdat het geen populaire radiomuziek is. Het valt onder het genre Progressive Rock, een onbekend genre waar slecht enkelen van weten. Ik heb het leren kennen dankzij Paco, het eerste wat hij me liet horen was het eerste album van Frost*, deze heette Milliontown.

Ik ben zeker geen expert over Frost* en aangezien mijn blog toch niet door erg veel mensen wordt gelezen ga ik ook geen uitgebreid onderzoek doen naar de band, maar wat ik weet zal ik voor de geïnterreseerden vertellen. Frost* is dus zoals gezegd een Progressive Rock band en is zijn genre eigenlijk best populair. Het nieuwe album werd zoveel pre-ordered dat het bedrijf dat de CD`s moest leveren de vraag niet aankon. Dat geldt toch zeker wel voor iets. Wat ook erg leuk is om te weten van Frost* is dat ze iedere maand op hun website een report uitbrengen. Dit is een klein verslag van wat de band de afgelopen maand heeft gedaan betreffende een nieuw album of betreffende optredens. Hierdoor kan je als die-hard fan (waar ik mijzelf net niet toe reken) precies bijhouden waar de band mee bezig is. Echter zijn deze reports niet een heel erg serieus verslag; alles wordt met een hoop humor gebracht.

Frost* is een band die bestaat uit vijf mannen. Ik zal je niet vervelen door iedere man apart te noemen, wel erg leuk om te weten is wie het brein is achter de band, Jem Goddfrey. Een naam die erg veel grote namen heeft geholpen met doorbreken zoals Atomic Kitten, Ronan Keatin en de boyband Blue. Hij heeft ook een nummer geschreven voor de X-factor winnaar Shayne Ward. Hier heb ik wel even onderzoek voor gedaan trouwens. Niet heel diep, gewoon van Wikipedia afgehaald, hoe slecht dat ook moge zijn!

Het nieuwe album van Frost* bracht een lichte schok bij me teweeg toen ik de eerste geluiden ervan opving. Het eerste album Milliontown was superieur in het brengen van intense bombastische stukken muziek die je keihard in je gezicht sloegen en je dwongen om te luisteren, maar deze delen werden subliem afgewisseld met stukken muziek waarbij je kon weg dromen toch niet in slaap vallen, want het bleef je wel pakken. Dit werd niet gedaan door heel erg verschillende nummers te maken, maar door heel erg verschillende stukken muziek in één nummer te plaatsen en ze toch heel knap over te laten lopen. Het nieuwe album heeft een nieuwe weg ingeslagen waarbij de subtiliteit een beetje verdwenen lijkt te zijn en een nummer je gedurende het hele nummer wegblaast. Een flinke verandering dus!

Gelukkig heeft deze verandering niet de kwaliteit van de band weggenomen. Sommige mensen zullen teleurgesteld zijn met deze verandering in stijl, maar hoe waardig ben je als band als je alleen maar doet wat de massa wil. Speciaal bij proggers, die zich toch al tot een geheel ander muziekgenre hebben begeven, zou het ook juist slecht kunnen vallen als je steeds hetzelfde blijft doen. Frost* weet de verandering echter zo goed te maken dat je steeds in tweestrijd bent. Je luistert namelijk echt naar een CD van Frost*, de feeling is er nog, maar toch klinkt het heel anders dan Milliontown.

Laten we eens wat meer naar de nummers gaan kijken. Het eerste nummer is de titelsong Experiments in Mass Appeal. Deze lijkt nog het meest op de oude Frost* om het zo te noemen, het begint met  allemaal ingehouden partijtjes van gitaren en keyboard, maar totaal geen drum om later in het nummer compleet te knallen. Dit staat een beetje in contrast met het nummer Dear Dead Days dat echt een powersong is dat lekker doorknalt zonder je rust te geven. Dit soort muziek is wat je voornamelijk tegenkomt op dit nieuwe album. Om de heftige cadans dan toch een beetje te breken is er dan gelukkig nog een nummer als Saline, een eerlijk waar prachtige ballad, voor zover je een nummer van Frost* ballad kan noemen, want de heren verliezen natuurlijk niet hun typerende sound.

Als fanatieke luisteraar van Frost* heb ik natuurlijk de special edition gekocht van het album! Zo heel speciaal is deze eigenlijk niet, want de CD is exact hetzelfde. Het speciale zit in de bonus DVD waar een paar leuke dingen opstaan. De reports die zijn gemaakt tijdens het maken van het album zijn terug te vinden op de DVD en ook enkele reports van de toer die de heren hebben gemaakt. Dit is dan meer voor de echte die-hard fans en ik moet eerlijk toegeven dat ik ze nog niet heb bekeken, maar ik ben het eigenlijk nog wel van plan. Wel heb ik gekeken naar twee opnames op de DVD, the christmas recordings. Dit zijn twee nummers van het album Milliontown die zijn opgenomen met alleen een keyboard, 1 gitaar en zang. De nummers zijn dus aardig kaalgestript, maar alsnog klinken de nummers Hyperventilation en Snowman heel lekker. Het mooiste van de DVD zijn echter de nummers van het album, maar dan muzikaal! Dan pas besef je je echt hoe sterk de nummers van Frost* wel niet zijn, want zelfs zonder zang blijven de nummers ijzersterk staan! Als je zelf de extra DVD in huis hebt, wees gewaarschuwd voor de muzikale versie van Wonderland, de heren van Frost* waren waarschijnlijk niet helemaal nuchter toen ze het nummer op deze manier opnamen. Voor de rest verraad ik niets, dat zou ook zonde zijn!

Elke goede recensie heeft een eindconclusie en de mijne is vanaf het begin eigenlijk al heel erg duidelijk. Experiments in Mass Appeal is zeker een experiment geweest voor Frost*, maar toch zeker een geslaagde! Nu heb ik dus twee albums waar ik volop van kan genieten en hoop ik nu al dat het derde album er snel is en toch nog net zo vernieuwend is!

Een BIT-verslag.

NEE!

Zo, dat was om Paco te pesten. Volgens hem begon ik de helft van mijn posts met ja. Ik denk, speciaal voor Paco begin ik er één met nee.

Maar goed, genoeg gekkigheid, want ik heb natuurlijk weer iets nuttigs te posten. Een BIT-verslag van het eerste hoofdstuk van het boek dat we bij de cursus digitale didactiek gebruiken. Eigenlijk spreekt het verslag voor zich, dus zal ik voor de rest geen opslagruimte verspillen over het boek.

Ik heb de vragen van het BIT-verslag erbij geplaats. Hieruit kan je ook opmaken dat BIT staat voor begrijpen, integreren en toepassen. Ik heb de opdracht in Word gemaakt en daarna letterlijk gekopieerd. Hierdoor is de opmaak anders.

Een BIT verslag bevat de volgende onderdelen:

-          begrijpen:

o        Is de strekking van wat je leest jou duidelijk?

o        Is de argumentatie helder en juist?

o        Welke vragen heb je n.a.v. de strekking en argumentatie?

-          integreren:

o        Hoe past wat je hebt gelezen bij jouw eigen ervaringen?

o        Heb je voorbeelden of tegenvoorbeelden bij wat je hebt gelezen?

o        Welke verbanden zie je met andere onderwerpen of theorieën?

o        Wat spreekt je wel/niet aan en wat vind je wel/niet belangrijk?

-          toepassen:

o        Welke mogelijkheden zie je om wat je hebt gelezen toe te passen in je eigen onderwijspraktijk?

o        Welke concrete voornemens maak je hierbij?

 

 

Begrijpen:

·        Ondanks de warrige schrijfwijze is mij duidelijk wat er staat. Om het zo kort mogelijk samen te vatten: Het betekenisvolle leren (als je dat zo mag vertalen) komt er op neer dat er geen reproductie plaats vindt. Reproductie is dat de docent iets vertelt, de leerling dat leert en dan een toets maakt om te laten zien dat hij het weet. Betekenisvol leren draait erom dat de leerling zelf de leerstof ontdekt in een situatie die in het echt voor kan komen. Wil dit slagen dan moet de werkwijze actief zijn, duidelijk gericht zijn op een doel, in een nuttige context staan (zoals in het echte leven), het moet in een samenwerkingsverband zijn (voor optimaal nut) en er moet gereflecteerd worden. Technologie kan meehelpen in dit proces.

·        De argumentatie is duidelijk, maar de juistheid hangt af van wat je zelf vindt. Ik kan me in de meeste stukken van de tekst wel vinden, maar ik denk niet dat deze manier van leren op alles toegepast kan worden.

·        Ik wil wel eens een paar mooie lesvoorbeelden horen en dan voornamelijk waarbij het juist heel moeilijk is om deze lesmanier toe te passen. Dan kan het boek mij misschien overtuigen van de constante juistheid bij alles in plaats van dat het slechts bij enkele lesonderdelen toegepast kan worden.

 

Integreren:

·        Het is erg prettig om bepaalde zaken in context te zien en het is waar dat je dan eerder gemotiveerd bent om te werken. Sommige dingen zijn echter zo moeilijk als je het in context gaat plaatsen dat je meteen op een universitair niveau gaat zitten wat zeker op Vmbo niveau niet handig is. Dus ja, betekenisvol leren kan werken, maar niet altijd.

·        Mijn eigen schooltijd. Bij een hoofdstuk over natuurwetenschappelijk onderzoek bekeken we een videoband (ja, heel ouderwets) waar dit soort onderzoek werd toegepast. Dit maakte het een stuk duidelijker, deze context. Mensen die het niet snapten kon ik het uitleggen waardoor ik het beter wist te onthouden en mede-leerlingen een handgreep kregen van mij. Dit komt vrij aardig in de buurt van betekenisvol leren. Echter, had mij die videoband gegeven zonder dat ik al wist wat natuurwetenschappelijk onderzoek was, wat dichter in de buurt is van betekenisvol leren, dan werkt het niet meer.

·        Het lijkt erg veel op het nieuwe leren waar de leerling aan de hand van opdrachten zelf achter de stof moet komen. Het zou mij niets verbazen als met betekenisvol leren gewoon een nieuwe tak van het nieuwe leren is aangesneden.

·        Het plaatsen in context is goed, maar wel na een beetje uitleg, anders wordt het wel erg warrig. Ik neig meer naar activerende didactiek dat meestal werkt op de volgende manier. Hoofdstuk 1 wordt gewoon uitgelegd. Vervolgens worden er opdrachten gekoppeld aan hoofdstuk 1 die voorbij die stof gaan waardoor ze uiteindelijk hoofdstuk 2 kunnen leren van zichzelf. Het werkt dan hetzelfde als betekenisvol leren, maar er is dan meer voorkennis.

 

Toepassen:

·        Ik ga het zeker een keer proberen als ik een hoofdstuk zie waarbij het gebruikt kan worden. Zoals echter wel duidelijk is, is zo`n hoofdstuk erg moeilijk te vinden als je het mij vraagt.

·        Zoeken! Gevonden? Nadenken. Toepassen!

Nieuwe lay-out

Ja, ik heb nu al een nieuwe lay-out gedaan. Mijn laaste blog was zolang dat de lay-out niet meer echt goed was. Alle gegevens over de blog staan er dan naast wat een hoop ruimte neemt. Met een lange blog ontstaat er dan een heel gat en dat vond ik niet mooi. Toch wilde ik het neutraal zwarte houden, dus is het deze lay-out geworden.

Leuke bijkomstigheid, met deze lay-out kan ik een foto instellen. Een Terragen afbeelding (zie digitaal verhaal) werkte niet, dus heb ik een foto gedaan van mij en mijn vriendin op de oude verdedigingswal van Praag waar we deze zomervakantie zijn geweest. Enjoy!

Geheel correct, wel wat jammer.

Jawel, we hebben de tweede les van digitale didactiek gehad, dus hier komt dan ook het tweede lesverslag.

Het belangrijkste van de hele dag was dat we het groepsproject hebben besproken. Het wordt een onderzoek op de stageschool, in dit geval de mijne. Het gaat een verslag worden over hoe de smartboards beter gebruikt kunnen worden op de Fontein (Dat is dus mijn stageschool). Er zijn sinds twee-drie weken drie nieuwe smartboards opgehangen, zo recentelijkis het nog. Ik zal niet met de eer pronken, de groep heeft het smartboard als onderwerp bedacht, maar het is wel een goed idee. Dit hele project gaat gecreëerd worden op een wiki-site. Nu ik dit schrijf vraag ik me heel even af of het eindproduct dan inderdaad de website wordt of dat van de wiki toch nog op papier moet komen. Gelukkig kan mijn docent gewoon deze blog lezen, dus krijg ik daar vast wel een antwoord op.

Laat ik eerst zeggen dat dit project best leuk kan worden. Het wordt denk ik wel een heftige overload aan werk, maar stel je voor dat het eidproduct straks gebruikt wordt op de stageschool! Ik heb al een project gemaakt op de Fontein die zeker in latere jaren nog gebruikt gaat worden, dus ik heb al een soort van stempeltje gezet op de Fontein, maar toch blijft het leuk om die stempeltjes te plaatsen.

Goed, ik dwaal af. Het project is leuk, maar… een hele grote maar… de groepen zijn gemaakt door de docent. Ik heb verschillende bezwaren hier tegen, als ik als leerling kijk. Normaal ga je in een vast groepje werken en weet je wat je aan elkaar hebt. Bijvoorbeeld, je weet wie je wel of niet de verantwoordelijkheid kan geven om de losse documenten samen te voegen. Nu kan je dat van elkaar niet goed inschatten en geef je iemand een kritiek stuk werk, die je anders een minder kritiek stuk zou laten maken. Ten tweede zitten wij in een situatie dat er meerdere groepen door elkaar zitten, hiermee bedoel ik dat wiskunde, natuurkunde en biologie docenten door elkaar heen zitten. Biologie ziet elkaar drie keer in de week, maandag en donderdag voor de cel en woensdag uiteraard voor digitale didactiek. Ik zit nu in de groep met twee wiskundigen (Sjoerd en Alart (schrijf ik dat goed?))  en twee biologen (Bas en Bart). Bas en Bart kan ik in de pauze van de cel even kort op iets aanspreken, bij Sjoerd en Alart (sorry als ik het fout schrijf) kan dit niet. Dit is een handicap die ik al driekwart jaar niet meer heb gehad en waar ik dus weer erg aan moet wennen. Nou is de wiki dan wel een goede methode omdat je heel even snel elkaars stukken en commentaar kan inkijken en aanpassen waar nodig. Toch is face-to-face contact erg belangrijk en dat is op deze manier maar één keer in de week.

Het moge duidelijk zijn dat ik deze regeling dus erg jammer vindt, maar helaas is het didactisch compleet verantwoord. Dat is een handigheidje van mij geworden, als ik het niet eens ben met wat een HU-docent bij mij doet zet ik mijn stage/docenten-bril op en zie ik dingen ineens heel anders. Leerlingen moeten nou eenmaal leren samenwerken met andere mensen, ook mensen die ze minder aardig vinden. Zelfs ik heb dit eens in een les verwerkt, als lesdoel zelfs! Dus het is echt een correcte regeling, voor leerlingen. Daar botsen precies mijn brillen, die van de leerling en die van de docent. Zijn wij studenten nog echt zo jong dat wij nog behandeld moeten worden als een leerling uit het voortgezet onderwijs?

Ik kan hier heel erg diep op ingaan, maar ik heb niet echt zin om een klaagkip te worden. Daarnaast weet ik zelf ook niet zo goed het antwoord op de vraag. Deze besissing is genomen. Ik ben er dus duidelijk niet erg blij mee, maar de gemaakte keuze is geheel te verantwoorden. Kortom, ik leg me er bij neer met het besef dat ik niet erg slecht ben belandt. Met Bas werk ik altijd al samen, Bart is voor zover ik weet ook een goede werker, van de wiskundigen weet ik het alleen niet. Sowieso is het wel lache, Bram Bas Bart in een groep.

Als laatste wil ik iedereen nog even bedanken voor de reacties die ik heb ontvangen hartstikke leuk. Ook ben ik er benieuwd naar de reacties op dit stuk, want ik weet dat sommigen me niet fel genoeg vonden tegen de regeling zoals deze is. Ik hou van discussie, ga je gang, start deze. Ik daag je uit!

Digitale footprint.

Jawel, hier is dan het eerste product van de digitale didactiek. Een digitaal verhaal over mijn digitale footprint. Hier is dan het filmpje:

Nu moet ik deze nog voor de klas tonen natuurlijk!

Een beetje over mij!

Aangezien de blog over gebeurtenissen in mijn leven gaat en dingen die mij boeien, misschien leuk om wat over mijzelf te vertellen.

Hobby die je hier zeker nog gaat tegenkomen is muziek maken, zowel in een band (Disaffecting Overdose) als in een fanfare (Vijos). Ik ben zelf een ware slagwerker, dus bij de band speel ik uiteraard de drum. In het fanfare speel ik wat meer, de snare (de algemeen bekende trom), de bongo en ik ben op het moment reserve voor de quint, een ingewikkeld instrument met VIJF trommels.

Naast muziek schrijf ik ook wel eens verhalen, lijkt me wel leuk om eens een verhaal op dit forum te posten, als een soort vervolgerhaal. Op het moment heb ik het echter te druk met mijn studie aan de HU tot 2egraads docent biologie. Ik vind gelukkig nog wel tijd om te stijldansen!

Dit is allemaal heel kort, omdat het slechts een korte inleiding die al snel genoeg veroudert, dit is voor nu echt de beginsituatie van de blog en wordt dus ook niet meer aangepast! Dus lees snel de velen andere blogs (die voor nu nog moeten komen) om te weten waar ik nu sta.

De eerste blog!

Jawel, de blog waarmee alles begint. Het is niet meer dan logisch om mijn eerste “echte” blog bij deze categorie te zetten aangezien ik deze blog eigenlijk heb gestart voor activerende didactiek.

Maar goed, ik ga erg snel. We beginnen bij het begin.
Na een beetje gedoe (totaal niet interresant) doe ik mee aan de cursus digitale didactiek. Dit houdt in dat ik van alles ga leren over manieren om digitale werkvormen toe te passen in de klas. Weet niet precies wat ik allemaal moet gaan verwachten, maar gelukkig laat ik me graag verrassen!

Wat je hier vooral gaat zien is een doorlopende opdracht van de cursus, namelijk een online logboek in de vorm van een blog! Nou moesten we de blog erg persoonlijk houden, net als een echte blog, dus hoogstwaarschijnlijk wordt het net als deze blog meer onzin dan iets nuttigs. Maar hé, het is de opdracht of niet dan!

Ik raad iedereen aan die de cursus doet/geeft om eens even lekker te kijken bij deze categorie, maar voor mensen die gewoon voor de lol op mijn blog kijken raad ik het af.  Het is uiteindelijk toch voor school…studie dan.

YEAH, welkom bij deze Blog.

Een blog over van alles en nog wat. Ik zou zeggen, have fun!